பிறப்பு மற்றும் குழந்தை வளர்ப்புச் சடங்குகள்

மனித வாழ்வின் மிக உன்னதமான தருணம் ஒரு புதிய உயிரை இந்தப் பூமிக்குக் கொண்டு வருவது. பிறப்பு என்பது வெறும் உயிரியல் நிகழ்வு மட்டுமல்ல; அது ஒரு குடும்பத்தின், சமூகத்தின் தொடர்ச்சி. இந்தியப் பண்பாட்டில், ஒரு குழந்தை தாயின் கருவறையில் உருவாகும்போதே அதற்கான சடங்குகள் தொடங்கிவிடுகின்றன.

"கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு ஏன் வளைகாப்பு நடத்துகிறார்கள்? பிறந்த குழந்தைக்கு ஏன் சேனை தொடுகிறார்கள்? மொட்டை அடிப்பதற்கும், காது குத்துவதற்கும் பின்னால் உள்ள அறிவியல் என்ன?" போன்ற கேள்விகளை நாம் மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் அவை வெறும் சடங்குகளாகத் தோன்றும். ஆனால், நவீன மருத்துவம் (Modern Medicine), நரம்பியல் (Neurology) மற்றும் குழந்தை உளவியல் (Child Psychology) ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் ஆராய்ந்தால், நம் முன்னோர்கள் வகுத்த ஒவ்வொரு சடங்குக்குப் பின்னாலும் பிரம்மாண்டமான அறிவியல் ரகசியங்கள் மறைந்துள்ளன என்பதைப் புரிந்துகொள்ளலாம்.

1. கர்ப்பகாலச் சடங்குகள் (Prenatal Rituals)

கருவில் இருக்கும் குழந்தை வெறும் தசைப்பிண்டம் அல்ல; அது தாயின் உணர்வுகளை, ஒலிகளை கிரகிக்கக்கூடிய ஒரு உயிர் என்பதை நவீன மருத்துவம் இன்று ஏற்றுக்கொள்கிறது. இதை நம் முன்னோர்கள் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே உணர்ந்துள்ளனர்.

2. குழந்தை பிறந்தவுடன் செய்யப்படும் சடங்குகள்

குழந்தை தாயின் கருவறையில் இருந்து வெளிவந்தவுடன் செய்யப்படும் சடங்குகள் அதன் ஆயுள் மற்றும் ஆரோக்கியத்தைத் தீர்மானிப்பவை.

தொப்புள்கொடி அறுத்தல் மற்றும் பாதுகாத்தல் (Umbilical Cord)

தாயையும் சேயையும் இணைக்கும் தொப்புள்கொடியை அறுத்து, தொப்புள் கொடி ஈரம் காய்ந்து விழும் வரை அதைப் பாதுகாப்பது முக்கியச் சடங்காகும். பழங்காலத்தில் விழுந்த தொப்புள்கொடியைத் தாயத்தில் அடைத்துக் குழந்தையின் கழுத்தில் அல்லது இடுப்பில் கட்டுவார்கள். குழந்தை நோய்வாய்ப்படும்போது அந்தத் தொப்புள்கொடியை இழைத்து மருந்தாகப் புகட்டியுள்ளனர். இன்றைய நவீன மருத்துவம் பல லட்சம் ரூபாய் செலவில் பாதுகாக்கும் 'ஸ்டெம் செல்' (Stem Cell Banking) பாதுகாப்பின் ஆதி வடிவமே இதுதான்!

சேனை தொடுதல் (Senai Thoduthal)

குழந்தை பிறந்தவுடன் குடும்பத்தில் உள்ள பெரியவர்கள் தங்க ஊசி அல்லது மோதிரத்தில் தேன் மற்றும் நெய் தொட்டுக் குழந்தையின் நாவில் தடவுவார்கள்.

• பண்டைய அறிவியல்: தங்கம் ஒரு இயற்கையான கிருமிநாசினி (Antibacterial). தேன் மற்றும் நெய் ஆகிய இரண்டும் குழந்தையின் குடல் மற்றும் செரிமான மண்டலத்தைத் தூண்டி, முதல் மலம் (Meconium) எளிதாக வெளியேற உதவும் என்று நம்பப்பட்டது.
• நவீன மருத்துவம்: இன்றைய குழந்தை நல மருத்துவர்கள் (Pediatricians) 6 மாதங்கள் வரை தாய்ப்பால் தவிர வேறு எதையும் (தேன், தண்ணீர் உட்பட) தரக்கூடாது என்று கடுமையாக எச்சரிக்கின்றனர். காரணம், சில தேன்களில் உள்ள 'Botulism' என்ற பாக்டீரியா பச்சிளங்குழந்தையைப் பாதிக்கலாம். எனவே, பழங்காலத்தில் மருத்துவ வசதி இல்லாதபோது இது நோயெதிர்ப்பு மருந்தாகப் பயன்பட்டிருந்தாலும், இன்று இச்சடங்கைத் தவிர்ப்பதே பாதுகாப்பானது.

3. பெயரிடுதல் மற்றும் தொட்டிலில் இடுதல் (Namakaranam)

குழந்தை பிறந்து 11 அல்லது 16-ஆம் நாள் 'புண்ணியாவதானம்' செய்து வீட்டைக் கிருமிநாசினிகள் (கோமியம், மஞ்சள்) கொண்டு சுத்தப்படுத்திய பின் தொட்டிலில் இடும் சடங்கு நடைபெறும்.

சேலைத் தொட்டிலின் அறிவியல் (Ergonomics of Traditional Cradle)

நவீன 'க்ரிப்' (Crib) அல்லது மரத் தொட்டில்களை விட, தாயின் பழைய சேலையில் கட்டப்படும் தூளி (துணித் தொட்டில்) மிகவும் பாதுகாப்பானது.

• கருவறை உணர்வு (Womb-like Environment): சேலைத் தொட்டில் குழந்தையின் உடலை நான்கு புறமும் மென்மையாக அணைத்தபடி இருக்கும். இது தாயின் கருவறையில் குழந்தை உணர்ந்த அதே பாதுகாப்பான உணர்வைத் தருகிறது.
• முதுகெலும்புப் பாதுகாப்பு: மென்மையான துணித் தொட்டில் குழந்தையின் வளைந்த முதுகெலும்பிற்கு (Spinal cord) எவ்வித அழுத்தத்தையும் தராது. மேலும், மூச்சுத்திணறல் (SIDS) ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் இதில் மிகக் குறைவு.

பெயரிடுதல் (The Power of Sound Vibrations)

பெயரிடும் போது குழந்தையின் வலது காதில் பெயரை மூன்று முறை உச்சரிப்பார்கள். ஒரு மனிதன் தன் வாழ்நாளில் அதிகம் கேட்கும் வார்த்தை அவனது பெயர்தான். அந்தப் பெயர் நேர்மறையான ஒலி அதிர்வுகளைக் (Positive Phonetics) கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே குறிப்பிட்ட நட்சத்திர எழுத்துக்களில் பெயர் வைக்கும் முறையை ஜோதிடம் வலியுறுத்துகிறது.

4. அன்னப்ராசனம் - முதல் சோறு ஊட்டுதல் (First Solid Food)

குழந்தைக்கு 6-வது மாதத்தில் தாய்ப்பாலைத் தவிர்த்து முதல் முதலாகத் திட உணவை (Solid Food) அறிமுகப்படுத்தும் சடங்கு அன்னப்ராசனம் எனப்படும். இது பெரும்பாலும் கோவில்களில் வைத்துச் செய்யப்படுகிறது.

மருத்துவக் காரணம்: குழந்தையின் செரிமான மண்டலத்தில் (Digestive System) திட உணவைச் செரிக்கத் தேவையான என்சைம்கள் (Enzymes) 6 மாதங்களுக்குப் பிறகுதான் சுரக்கத் தொடங்கும். அதனால்தான் மிகச் சரியாக 6-ஆம் மாதத்தில் மாவு போன்ற மென்மையான அன்னத்தை (அரிசி சாதம்) ஊட்டும் சடங்கை வகுத்தனர்.

5. மொட்டை அடித்தல் மற்றும் காது குத்துதல் (First Haircut & Ear Piercing)

குழந்தை பிறந்து 1 அல்லது 3 வருடங்களில் குலதெய்வக் கோவிலில் சென்று மொட்டை அடித்துக் காது குத்துவது இந்துக்களின் முக்கியச் சடங்காகும். இதன் பின்னணியில் ஆழமான அக்குபஞ்சர் (Acupuncture) அறிவியல் உள்ளது.

காது குத்துதலின் அக்குபஞ்சர் தத்துவம் (Acupuncture Meridians)

காது குத்துவது என்பது வெறும் அழகுக்காக அல்ல.

• மூளை வளர்ச்சி: காதின் நடுப்பகுதியில் உள்ள நரம்புப் புள்ளி மூளையின் வலது மற்றும் இடது அரைக்கோளங்களை (Right & Left Hemispheres) இணைக்கிறது. இப்புள்ளியைத் துளைத்துத் தங்கக் கம்பி அணிவிப்பதன் மூலம் மூளை சுறுசுறுப்படைகிறது.
• கண்பார்வை மற்றும் செரிமானம்: அக்குபஞ்சர் மருத்துவத்தின்படி காதின் நடுப்புள்ளி கண் பார்வை நரம்புகளுடனும், குடல் இயக்கத்துடனும் (Digestive tract) நேரடியாகத் தொடர்புடையது. எனவே காது குத்துவது குழந்தையின் ஒட்டுமொத்த ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்துகிறது.

6. பிரசவத்திற்குப் பிந்தைய தாய்மைப் பராமரிப்பு (Postpartum Care)

குழந்தைக்கு முக்கியத்துவம் தருவது போலவே, குழந்தையைப் பெற்றெடுத்த தாய்க்கும் 'பத்தியச் சாப்பாடு' (Pathiya Saapadu) மூலம் பிரத்யேகப் பராமரிப்பு வழங்கப்படுகிறது.

• பூண்டு, மிளகு, சீரகம்: பிரசவத்தின் போது தாய்க்கு ஏற்படும் உள் காயங்களை (Internal Wounds) ஆற்றவும், கருப்பையைச் சுருக்கிப் பழைய நிலைக்குக் கொண்டு வரவும் இந்தப் பொருட்கள் பெருமளவு உணவில் சேர்க்கப்படுகின்றன.
• தாய்ப்பால் சுரப்பு (Lactation): வெந்தயம், முருங்கைக்களி, மற்றும் பால் சுறா மீன் போன்றவை தாய்ப்பால் சுரப்பை இயற்கையாகவே அதிகரிக்கின்றன.
• மனச்சோர்வு தவிர்த்தல் (Postpartum Depression): பிரசவத்திற்குப் பின் தாயின் உடலில் ஹார்மோன் மாற்றங்களால் ஏற்படும் மனச்சோர்வைத் தடுக்க, தாயைத் தாய் வீட்டிலேயே வைத்துப் பராமரித்து உளவியல் ஆதரவை (Emotional Support) அளிக்கின்றனர்.

7. உலகளாவிய பிறப்புச் சடங்குகள் (Global Perspectives)

இந்தியாவைத் தாண்டி உலகெங்கிலும் பிறப்பை மையமாக வைத்துப் பல வியப்பூட்டும் சடங்குகள் உள்ளன.

• தாமரைப் பிறப்பு (Lotus Birth): தொப்புள்கொடியை உடனடியாக அறுக்காமல், அது இயற்கையாகவே காய்ந்து விழும்வரை நஞ்சுக்கொடியைக் (Placenta) குழந்தையுடனே வைத்திருக்கும் பழக்கம் மேலைநாடுகளில் இப்போது பிரபலமாகி வருகிறது.
• நீர் பிரசவம் (Water Birth): தாய் ஒரு மிதமான சுடுநீர் நிரம்பிய தொட்டியில் அமர்ந்து குழந்தையைப் பெற்றெடுக்கும் முறை. கருப்பையில் பனிக்குட நீரில் இருக்கும் குழந்தை, வெளியே வரும்போதும் அதே நீர்ச் சூழலில் வருவது அதற்கு அதிர்ச்சியைக் குறைக்கும் (Gentle Transition) என்று நம்பப்படுகிறது.
• நஞ்சுக்கொடியைப் புதைத்தல் (Burying the Placenta): பல ஆப்பிரிக்க மற்றும் அமெரிக்கப் பழங்குடி இனங்களில், நஞ்சுக்கொடியைப் பூமியில் புதைத்து அதன் மேல் ஒரு மரக்கன்றை நடுகிறார்கள். அந்த மரம் வளருவதைப் போலவே குழந்தையும் வளரும் என்பது அவர்களின் மாபெரும் இயற்கை நம்பிக்கையாகும்.